A lengyelországi csapat demoja tavaly októberben érkezett hozzám, amikor is a Thrash em all fesztiválon megkértek, hogy írjak róluk. A cd bekerült a többi várakozó album közé és oszintén szólva már szinte el is feledkeztem róluk, mikor a napokban ismét felfedeztem a lengyel szöveggel ellátott cd-t. Öt számból plusz egy introból áll a Dementia majd 20 perces bemutatkozó anyaga, de rövidsége ellenére igencsak kellemes percekkel szolgál. Mint már sokszor megjegyeztem Lengyelország foleg a death csapatairól ismert és ez ismét bizonyítást nyert a Dementia-val, noha távol állnak a Decapitated-Dies Irae féle death metal vonaltól. Stílusuk inkább a finnek által kialakított dallamos, szintis death metal féleség, némi svédes hatással ízesítve. 'Az elfeledett idok álmai'-nak (kb. ezt jelenti a demo címe) már elso hallgatásakor olyan nevek ugrottak be hasonlításképpen, mint a Children of Bodom és a Kalmah, bár némely résznél a Dark Tranquillity neve is eszembe jutott. Zenéjüket megtuzdelték még finomabb dallamokkal is, ennek köszönhetoen nyerték el saját arculatukat. A szintis részeken érezheto, hogy valószínuleg black metalt is hallgatnak, de szerencsére nem estek sehol a klisés témák alkalmazásának hibájába. Ráadásul mindjárt a második számban fültanúi lehetünk egy jó kis gitárszólónak, amit a könnyedebb szinti hang kísér a háttérbol. Lendületes, dinamikus tartalommal bír a demo, ami jellemzo is erre a típusú zenére. Külön pikantériája a lengyel szövegek, amelyek az angol nyelvhez szokott fülünknek elsore igen szokatlanul hatnak, bár kölcsönöznek neki valamiféle barbár bájt. Sokadik hallgatás után azonban már úgy érezhetjük máshogy nem is szólalhatnának meg, mint ezen a nekünk idegennek hangzó nyelven - ez alól kivétel a negyedik nóta. Vokalistájukat szeretném még említeni, aki ezeket a hörgos-károgós témákat nagyon jól adja elo, hol lassabb, mélyebb hangfekvésben, hol darálósabb, agresszívabb stílusban. Nem tudom hányadik anyaga ez a csapatnak, ahogy azt se tudom, mióta vannak együtt, de bizony megállnák a helyüket a nagyközönség elott is. Nem is lehet csodálkozni a nagyszámú sikereket eléro lengyel csapatok mennyiségén, ha számunkra ismeretlen, kezdo zenekaraik is ilyen színvonalat tudnak nyújtani. Kíváncsian várom, hogy folytatódik a Dementia története. A lengyelországi csapat demoja tavaly októberben érkezett hozzám, amikor is a Thrash em all fesztiválon megkértek, hogy írjak róluk. A cd bekerült a többi várakozó album közé és oszintén szólva már szinte el is feledkeztem róluk, mikor a napokban ismét felfedeztem a lengyel szöveggel ellátott cd-t. Öt számból plusz egy introból áll a Dementia majd 20 perces bemutatkozó anyaga, de rövidsége ellenére igencsak kellemes percekkel szolgál. Mint már sokszor megjegyeztem Lengyelország foleg a death csapatairól ismert és ez ismét bizonyítást nyert a Dementia-val, noha távol állnak a Decapitated-Dies Irae féle death metal vonaltól. Stílusuk inkább a finnek által kialakított dallamos, szintis death metal féleség, némi svédes hatással ízesítve. 'Az elfeledett idok álmai'-nak (kb. ezt jelenti a demo címe) már elso hallgatásakor olyan nevek ugrottak be hasonlításképpen, mint a Children of Bodom és a Kalmah, bár némely résznél a Dark Tranquillity neve is eszembe jutott. Zenéjüket megtuzdelték még finomabb dallamokkal is, ennek köszönhetoen nyerték el saját arculatukat. A szintis részeken érezheto, hogy valószínuleg black metalt is hallgatnak, de szerencsére nem estek sehol a klisés témák alkalmazásának hibájába. Ráadásul mindjárt a második számban fültanúi lehetünk egy jó kis gitárszólónak, amit a könnyedebb szinti hang kísér a háttérbol. Lendületes, dinamikus tartalommal bír a demo, ami jellemzo is erre a típusú zenére. Külön pikantériája a lengyel szövegek, amelyek az angol nyelvhez szokott fülünknek elsore igen szokatlanul hatnak, bár kölcsönöznek neki valamiféle barbár bájt. Sokadik hallgatás után azonban már úgy érezhetjük máshogy nem is szólalhatnának meg, mint ezen a nekünk idegennek hangzó nyelven - ez alól kivétel a negyedik nóta. Vokalistájukat szeretném még említeni, aki ezeket a hörgos-károgós témákat nagyon jól adja elo, hol lassabb, mélyebb hangfekvésben, hol darálósabb, agresszívabb stílusban. Nem tudom hányadik anyaga ez a csapatnak, ahogy azt se tudom, mióta vannak együtt, de bizony megállnák a helyüket a nagyközönség elott is. Nem is lehet csodálkozni a nagyszámú sikereket eléro lengyel csapatok mennyiségén, ha számunkra ismeretlen, kezdo zenekaraik is ilyen színvonalat tudnak nyújtani. Kíváncsian várom, hogy folytatódik a Dementia története.
Perkele

Recenzja pochodzi ze strony www.heavymetal.hu



       Przesłuchujac dokonania "nie do konca" profesjonalnych zespołów metalowych glównie zarzucam im brak melodyjnosci. Kiedy otrzymałem płyte z dokonaniami Dementii, myslałem, ze znowu mam do czynienia z kolejn± trash/death metalow± grup±, która sama dokładnie nie wie, czemu ich muzyka ma służyć. Pierwsze jest intro zagrane przez klawiszowca. Szczerze mówiac, niezbyt ciekawe. Jako¶ i bez niego mogłoby się obyć. Jednak juz po 50 sekundach mamy do czynienia z gitarami i perkusj±, które wzbogacone charakterystycznym wokalem, wpadaja w ucho. Melodia zagrana przez gitare prowadzac± niby jest prosta, ale za to ładnie zbudowana i brzmi±ca. Do tego łamane rytmy i ostra gra bębnów, poprawiaja wizerunek artystów, jakże naruszony nie przemy¶lanym intrem. Tutaj również możemy usłyszec klawisze, ale rozpływaj± się w¶ród brzmienia innych instrumentów, tworz±c niezł± cało¶ć. Forma narzucona w drugim utworze, utrzymana została w ci±gu kolejnych. Nie wiem dlaczego, ale im dłużej wsłuchuję sie w te nagranie, zespół coraz bardziej przypomina mi legendarne Turbo. Chociaż muzyka rózni się od muzyki "dziadków" ;), ogólna koncepcja jest nawet zbliżona, co przypadło mi do gustu. Szybkie tempo utrzymane jest od pocz±tku do końca. Ostatni utwór "Marzenia zapomnianego czasu" naprawdę jest uwieńczeniem płyty w wielkim stylu. To tutaj muzycy zużywaj± resztki swoich sił, dodaj±c dusze do dzwięków płynacych z instrumentów. Tworzy sie klimat, szkoda jednak, że nie dlugo się kończy. Reasumujac, dokonania Dementii sa imponuj±ce. Warto przesłuchać i skonfrontować się z tego rodzaju muzyk± zagran± w taki sposób. Niestety, niewybaczalny(je¶li chodzi o mój gust) jest dodanie intra, psuj±cego pierwsze wrażenie, oraz zbyt krótki czas trwania nagrania, które tworzy klimat i nagle następuje odcięcie do jego dostępu. Czuć niedosyt!

Zbyszek "Profundum" Czapran

Recenzja pochodzi ze strony www.rock4ever.g3.pl



       Perkusista Dementii zasilił szeregi Delight, w razie czego ewentualna wytwórnia, która zechciałaby wydać materiał Krakowiaków ma już niemal gotowy slogan reklamowy. Od razu sprostowanie, że Dementia i Delight to zupełnie inna muzyka, w zasadzie "Marzenia..." mozna by było wrzucić do szufladki z nalepk± "melodyjny death metal", chociaż nie jest to typowo goetheborskie granie. Muzyka tych sze¶ciu kolesi kojarzy mi się z tym co grał (a moze nadal gra) wrocławski Lithanian, bardzo zbliżona stylistyka. Kawałki bardzo chwytliwe, można nawet powiedzieć przebojowe, wiem, że to nie najszczę¶liwsze okre¶lenie jeżeli chodzi o metal, po prostu każdy utwór z tego demo bardzo łatwo wpada w ucho. Dużo tu melodii, które współtworz± zarówno klawisze jak i gitary, chociaż ten pierwszy instrument wydaje się mieć więcej do "powiedzenia" w tej sferze. Wiosła natomiast odpowiadaj± bardziej za drapieżno¶ć tego materiału, nadaj± mu tego metalowego smaku i zadziorno¶ci. Co dzisiaj rzadko spotykane wokale w naszym ojczystym języku, tylko "The Last Sacrifice of Eden" jest od¶piewany w języku Szekspira. Utwory sprawnie zaaranżowane i odegrane, nie przekombinowane i bez żadnych technicznych fajerwerków co w sumie nie jest żadn± ujm± dla zespołu i nie wpływa negatywnie na jako¶ć muzyki, choć słychać że muzycy sroce spod ogona nie wypadli i wiedz± jak korzystać z instrumentów, które maj± w rękach. Słucha się tych sze¶ciu kawałków bardzo przyjemnie, s± dynamiczne, dużo w nich energii, można pokusić się o stwierdzenie że wyzwalaj± pozytywne odczucia, przynajmniej ja to tak odbieram. Materiał rozesłano po wytwórniach, czy kto¶ to wyda, nie wiem, muzycznym rynkiem rzadz± prawa ekonomii, wydaje się tylko to co sie akurat sprzedaje, skoro taki In Flames czy Soilwork sprzedaj± sie całkiem nieĽle może i Dementia poradziłaby sobie na rynku.

Tymothy (7/10)

Recenzja pochodzi ze strony www.mip.av.pl



       Marzenia Zapomnianego Czasu is the first demo of this newly founded Polish band. The demo starts out with a small intro before bursting into its first song, ”Opetanie”, which starts with a very straightforward Gothenburg-type of death thrash guitar riff. Don’t fear however, because things turn quickly a little bit more original. Dementia’s music is very dynamic with a myriad of speed and atmosphere changes and the band is clearly not afraid to experiment once in a while. Nor is the band afraid to put melody aside for a few minutes and go at it full speed. The only song on the album with English lyrics, “The Last Sacrifice”, displays Dementia’s dynamics probably the best. An atmospheric spoken interlude breaks the intensity but only momentarily, before Dementia fires up a full speed death metal guitar riff. The English might not be the best you’ve heard and the accent is quite terrible but somehow it has a certain charm and the whole spoken passage reminds me of a band like Agathodaimon or fellow Polish band Lux Occulta. Both aforementioned bands are masters of setting and maintaining an atmosphere and although that cannot be said about Dementia just yet, they certainly are very promising. One must not forget that this is their very first demo. The music on Marzenia Zapomnianego Czasu can best be described as melodic death thrash metal. Dementia uses good background keyboards, not unlike the Swedish Embraced, to create a certain atmosphere. What sets this band apart from bands like Embraced is the excellent balance between aggression and melody, and the song structuring in general is very good for a beginning band. Dementia has opted to keep the songs compact, retaining on the one hand power while on the other hand creating diversity. The quality of the sound of this demo is something very remarkable and professional. One can argue that the sound lacks balls and that the drums sound slightly hollow, but keep in mind that this album is a demo! I can only conclude that Dementia has released a very convincing demo and if this band manages to refine their music and use a slightly more original approach, then nothing stands in the way of a record deal. If all of this interests you and you want to know more about Dementia you can contact them at the following address: dementia_pl@wp.pl

Frank(8/10)

Recenzja pochodzi ze strony www.rockezine.com



       Dementia - to kolejny młody band z południa naszego kraju, a dokładniej mówi±c z grodu Kraka. Namnożyło się ostatnimi czasy młodych, zapalonych do grania hord, których start muzyczny jest w większo¶ci przypadków lepszy niż gorszy. Do grona takich zespołów zaliczyłbym wła¶nie krakowsk± Dementię z materiałem "Marzenia Zapomnianego Czasu". Zespół ten proponuje zupełnie inne dĽwięki niż ostatnio wiekszo¶ć bandów u nas. W telegraficznym skrócie, "Marzenia Zapomnianego Czasu" można okre¶lić mianem melodyjnego dark/black metalu. Kawałki s± ciekawie skonstruowane i nawet czasami przesycone wręcz melodyjnymi gitarami. Bynajmniej nie jest to na minus, bowiem koniec końców, wrażenie ostateczne jest pozytywne. Czuć ducha i cień starego Moonspella czasami... Kiedy indziej na język slina przyniesie popularn± kilka lat temu nazwę Thy Worshiper. Dzieje się sporo w tych sze¶ciu numerach - a w zasadzie pięciu, bo jedynka to zwykły intros. Dużo zmian, raz wolno, raz szybciej, wręcz blackowa siara - aczkolwiek ładnie wypolerowana... Własnie, ciekaw jestem gdzie został nagrany ten materiał, bo brzmienie jest po prostu zajebiste jak na takie wydawnictwo. Sporo tu też klawiszowego posmaku, który w ukryciu pod standardowym instrumentarium daje całkiem w porzadku efekt. Jedyne co mnie osobiscie trochę razi, to te teksty w naszej ojczystej mowie pisane. Nie s± one co prawda prymitywne, ale według mnie w angielskiej wersji było by lepiej. Ale słyszałem, iż Dementia zamierza zrezygnować z polskich liryk - więc można spać spokojnie. Dobry melodyjny dark/black metal.

Tomek Osuch

Recenzja pochodzi ze strony www.metalheart.art.pl