A lengyelországi csapat demoja tavaly októberben érkezett hozzám,
amikor is a Thrash em all fesztiválon megkértek, hogy írjak róluk.
A cd bekerült a többi várakozó album közé és oszintén szólva már
szinte el is feledkeztem róluk, mikor a napokban ismét felfedeztem
a lengyel szöveggel ellátott cd-t. Öt számból plusz egy introból áll
a Dementia majd 20 perces bemutatkozó anyaga, de rövidsége ellenére
igencsak kellemes percekkel szolgál. Mint már sokszor megjegyeztem
Lengyelország foleg a death csapatairól ismert és ez ismét bizonyítást
nyert a Dementia-val, noha távol állnak a Decapitated-Dies Irae féle
death metal vonaltól. Stílusuk inkább a finnek által kialakított
dallamos, szintis death metal féleség, némi svédes hatással ízesítve.
'Az elfeledett idok álmai'-nak (kb. ezt jelenti a demo címe) már
elso hallgatásakor olyan nevek ugrottak be hasonlításképpen, mint
a Children of Bodom és a Kalmah, bár némely résznél
a Dark Tranquillity neve is eszembe jutott. Zenéjüket megtuzdelték
még finomabb dallamokkal is, ennek köszönhetoen nyerték el saját
arculatukat. A szintis részeken érezheto, hogy valószínuleg
black metalt is hallgatnak, de szerencsére nem estek sehol a klisés
témák alkalmazásának hibájába. Ráadásul mindjárt a második számban
fültanúi lehetünk egy jó kis gitárszólónak, amit a könnyedebb szinti
hang kísér a háttérbol. Lendületes, dinamikus tartalommal bír a demo,
ami jellemzo is erre a típusú zenére. Külön pikantériája a lengyel
szövegek, amelyek az angol nyelvhez szokott fülünknek elsore igen
szokatlanul hatnak, bár kölcsönöznek neki valamiféle barbár bájt.
Sokadik hallgatás után azonban már úgy érezhetjük máshogy nem
is szólalhatnának meg, mint ezen a nekünk idegennek hangzó
nyelven - ez alól kivétel a negyedik nóta. Vokalistájukat szeretném
még említeni, aki ezeket a hörgos-károgós témákat nagyon jól adja elo,
hol lassabb, mélyebb hangfekvésben, hol darálósabb, agresszívabb
stílusban. Nem tudom hányadik anyaga ez a csapatnak, ahogy azt se
tudom, mióta vannak együtt, de bizony megállnák a helyüket
a nagyközönség elott is. Nem is lehet csodálkozni a nagyszámú
sikereket eléro lengyel csapatok mennyiségén, ha számunkra ismeretlen,
kezdo zenekaraik is ilyen színvonalat tudnak nyújtani. Kíváncsian várom,
hogy folytatódik a Dementia története. A lengyelországi csapat demoja
tavaly októberben érkezett hozzám, amikor is a Thrash em all fesztiválon
megkértek, hogy írjak róluk. A cd bekerült a többi várakozó album
közé és oszintén szólva már szinte el is feledkeztem róluk, mikor
a napokban ismét felfedeztem a lengyel szöveggel ellátott cd-t.
Öt számból plusz egy introból áll a Dementia majd 20 perces bemutatkozó
anyaga, de rövidsége ellenére igencsak kellemes percekkel szolgál.
Mint már sokszor megjegyeztem Lengyelország foleg a death csapatairól
ismert és ez ismét bizonyítást nyert a Dementia-val, noha távol állnak
a Decapitated-Dies Irae féle death metal vonaltól. Stílusuk inkább
a finnek által kialakított dallamos, szintis death metal féleség,
némi svédes hatással ízesítve. 'Az elfeledett idok álmai'-nak
(kb. ezt jelenti a demo címe) már elso hallgatásakor olyan nevek
ugrottak be hasonlításképpen, mint a Children of Bodom és a Kalmah,
bár némely résznél a Dark Tranquillity neve is eszembe jutott. Zenéjüket
megtuzdelték még finomabb dallamokkal is, ennek köszönhetoen nyerték el
saját arculatukat. A szintis részeken érezheto, hogy valószínuleg
black metalt is hallgatnak, de szerencsére nem estek sehol a klisés
témák alkalmazásának hibájába. Ráadásul mindjárt a második számban
fültanúi lehetünk egy jó kis gitárszólónak, amit a könnyedebb szinti
hang kísér a háttérbol. Lendületes, dinamikus tartalommal bír a demo,
ami jellemzo is erre a típusú zenére. Külön pikantériája a lengyel
szövegek, amelyek az angol nyelvhez szokott fülünknek elsore igen
szokatlanul hatnak, bár kölcsönöznek neki valamiféle barbár bájt.
Sokadik hallgatás után azonban már úgy érezhetjük máshogy nem
is szólalhatnának meg, mint ezen a nekünk idegennek hangzó
nyelven - ez alól kivétel a negyedik nóta. Vokalistájukat szeretném
még említeni, aki ezeket a hörgos-károgós témákat nagyon jól adja elo,
hol lassabb, mélyebb hangfekvésben, hol darálósabb, agresszívabb
stílusban. Nem tudom hányadik anyaga ez a csapatnak, ahogy
azt se tudom, mióta vannak együtt, de bizony megállnák a helyüket
a nagyközönség elott is. Nem is lehet csodálkozni a nagyszámú
sikereket eléro lengyel csapatok mennyiségén, ha számunkra ismeretlen,
kezdo zenekaraik is ilyen színvonalat tudnak nyújtani. Kíváncsian várom,
hogy folytatódik a Dementia története.
Perkele
Recenzja pochodzi ze strony www.heavymetal.hu
       Przesłuchujac dokonania "nie do konca" profesjonalnych zespołów
metalowych glównie zarzucam im brak melodyjnosci. Kiedy otrzymałem
płyte z dokonaniami Dementii, myslałem, ze znowu mam do czynienia
z kolejn± trash/death metalow± grup±, która sama dokładnie nie wie,
czemu ich muzyka ma służyć. Pierwsze jest intro zagrane
przez klawiszowca. Szczerze mówiac, niezbyt ciekawe. Jako¶ i bez niego
mogłoby się obyć. Jednak juz po 50 sekundach mamy do czynienia
z gitarami i perkusj±, które wzbogacone charakterystycznym wokalem,
wpadaja w ucho. Melodia zagrana przez gitare prowadzac± niby
jest prosta, ale za to ładnie zbudowana i brzmi±ca. Do tego łamane rytmy
i ostra gra bębnów, poprawiaja wizerunek artystów, jakże naruszony
nie przemy¶lanym intrem. Tutaj również możemy usłyszec klawisze,
ale rozpływaj± się w¶ród brzmienia innych instrumentów, tworz±c niezł±
cało¶ć. Forma narzucona w drugim utworze, utrzymana została w ci±gu
kolejnych. Nie wiem dlaczego, ale im dłużej wsłuchuję sie w te nagranie,
zespół coraz bardziej przypomina mi legendarne Turbo. Chociaż muzyka
rózni się od muzyki "dziadków" ;), ogólna koncepcja jest nawet zbliżona,
co przypadło mi do gustu. Szybkie tempo utrzymane jest od pocz±tku
do końca. Ostatni utwór "Marzenia zapomnianego czasu" naprawdę
jest uwieńczeniem płyty w wielkim stylu. To tutaj muzycy zużywaj±
resztki swoich sił, dodaj±c dusze do dzwięków płynacych z instrumentów.
Tworzy sie klimat, szkoda jednak, że nie dlugo się kończy.
Reasumujac, dokonania Dementii sa imponuj±ce. Warto przesłuchać
i skonfrontować się z tego rodzaju muzyk± zagran± w taki sposób.
Niestety, niewybaczalny(je¶li chodzi o mój gust) jest dodanie intra,
psuj±cego pierwsze wrażenie, oraz zbyt krótki czas trwania nagrania,
które tworzy klimat i nagle następuje odcięcie do jego dostępu.
Czuć niedosyt!
Zbyszek "Profundum" Czapran
Recenzja pochodzi ze strony www.rock4ever.g3.pl
       Perkusista Dementii zasilił szeregi Delight, w razie czego ewentualna
wytwórnia, która zechciałaby wydać materiał Krakowiaków ma już niemal
gotowy slogan reklamowy. Od razu sprostowanie, że Dementia i Delight
to zupełnie inna muzyka, w zasadzie "Marzenia..." mozna by było wrzucić
do szufladki z nalepk± "melodyjny death metal", chociaż nie jest
to typowo goetheborskie granie. Muzyka tych sze¶ciu kolesi kojarzy
mi się z tym co grał (a moze nadal gra) wrocławski Lithanian, bardzo
zbliżona stylistyka. Kawałki bardzo chwytliwe, można nawet powiedzieć
przebojowe, wiem, że to nie najszczę¶liwsze okre¶lenie jeżeli chodzi
o metal, po prostu każdy utwór z tego demo bardzo łatwo wpada w ucho.
Dużo tu melodii, które współtworz± zarówno klawisze jak i gitary,
chociaż ten pierwszy instrument wydaje się mieć więcej do "powiedzenia"
w tej sferze. Wiosła natomiast odpowiadaj± bardziej za drapieżno¶ć
tego materiału, nadaj± mu tego metalowego smaku i zadziorno¶ci.
Co dzisiaj rzadko spotykane wokale w naszym ojczystym języku, tylko
"The Last Sacrifice of Eden" jest od¶piewany w języku Szekspira. Utwory
sprawnie zaaranżowane i odegrane, nie przekombinowane i bez żadnych
technicznych fajerwerków co w sumie nie jest żadn± ujm± dla zespołu
i nie wpływa negatywnie na jako¶ć muzyki, choć słychać że muzycy sroce
spod ogona nie wypadli i wiedz± jak korzystać z instrumentów,
które maj± w rękach. Słucha się tych sze¶ciu kawałków bardzo przyjemnie,
s± dynamiczne, dużo w nich energii, można pokusić się o stwierdzenie
że wyzwalaj± pozytywne odczucia, przynajmniej ja to tak odbieram.
Materiał rozesłano po wytwórniach, czy kto¶ to wyda, nie wiem, muzycznym
rynkiem rzadz± prawa ekonomii, wydaje się tylko to co sie akurat
sprzedaje, skoro taki In Flames czy Soilwork sprzedaj± sie całkiem
nieĽle może i Dementia poradziłaby sobie na rynku.
Tymothy (7/10)
Recenzja pochodzi ze strony www.mip.av.pl
       Marzenia Zapomnianego Czasu is the first demo of this newly founded
Polish band. The demo starts out with a small intro before bursting
into its first song, ”Opetanie”, which starts with a very
straightforward Gothenburg-type of death thrash guitar riff.
Don’t fear however, because things turn quickly a little bit more
original. Dementia’s music is very dynamic with a myriad
of speed and atmosphere changes and the band is clearly not afraid to
experiment once in a while. Nor is the band afraid to put melody aside
for a few minutes and go at it full speed. The only song on the album
with English lyrics, “The Last Sacrifice”, displays Dementia’s dynamics
probably the best. An atmospheric spoken interlude breaks the intensity
but only momentarily, before Dementia fires up a full speed death metal
guitar riff. The English might not be the best you’ve heard and the
accent is quite terrible but somehow it has a certain charm and the
whole spoken passage reminds me of a band like Agathodaimon or
fellow Polish band Lux Occulta. Both aforementioned bands are masters
of setting and maintaining an atmosphere and although that cannot be
said about Dementia just yet, they certainly are very promising.
One must not forget that this is their very first demo.
The music on Marzenia Zapomnianego Czasu can best be described as
melodic death thrash metal. Dementia uses good background keyboards,
not unlike the Swedish Embraced, to create a certain atmosphere.
What sets this band apart from bands like Embraced is the excellent
balance between aggression and melody, and the song structuring in
general is very good for a beginning band. Dementia has opted to keep
the songs compact, retaining on the one hand power while on the other
hand creating diversity. The quality of the sound of this demo is
something very remarkable and professional. One can argue that the
sound lacks balls and that the drums sound slightly hollow, but keep
in mind that this album is a demo! I can only conclude that Dementia
has released a very convincing demo and if this band manages to refine
their music and use a slightly more original approach, then nothing
stands in the way of a record deal. If all of this interests you and
you want to know more about Dementia you can contact them at the
following address: dementia_pl@wp.pl
Frank(8/10)
Recenzja pochodzi ze strony www.rockezine.com
       Dementia - to kolejny młody band z południa naszego kraju, a dokładniej
mówi±c z grodu Kraka. Namnożyło się ostatnimi czasy młodych, zapalonych
do grania hord, których start muzyczny jest w większo¶ci przypadków
lepszy niż gorszy. Do grona takich zespołów zaliczyłbym wła¶nie
krakowsk± Dementię z materiałem "Marzenia Zapomnianego Czasu".
Zespół ten proponuje zupełnie inne dĽwięki niż ostatnio wiekszo¶ć
bandów u nas. W telegraficznym skrócie, "Marzenia Zapomnianego Czasu"
można okre¶lić mianem melodyjnego dark/black metalu. Kawałki s±
ciekawie skonstruowane i nawet czasami przesycone wręcz melodyjnymi
gitarami. Bynajmniej nie jest to na minus, bowiem koniec końców,
wrażenie ostateczne jest pozytywne. Czuć ducha i cień starego
Moonspella czasami... Kiedy indziej na język slina przyniesie popularn±
kilka lat temu nazwę Thy Worshiper. Dzieje się sporo w tych sze¶ciu
numerach - a w zasadzie pięciu, bo jedynka to zwykły intros.
Dużo zmian, raz wolno, raz szybciej, wręcz blackowa siara - aczkolwiek
ładnie wypolerowana... Własnie, ciekaw jestem gdzie został nagrany
ten materiał, bo brzmienie jest po prostu zajebiste jak na takie
wydawnictwo. Sporo tu też klawiszowego posmaku, który w ukryciu
pod standardowym instrumentarium daje całkiem w porzadku efekt.
Jedyne co mnie osobiscie trochę razi, to te teksty w naszej ojczystej
mowie pisane. Nie s± one co prawda prymitywne, ale według mnie
w angielskiej wersji było by lepiej. Ale słyszałem, iż Dementia
zamierza zrezygnować z polskich liryk - więc można spać spokojnie.
Dobry melodyjny dark/black metal.
Tomek Osuch
Recenzja pochodzi ze strony www.metalheart.art.pl